Dr. Wack "P21S" P21S "Metall-/ Alu-Polish" Metaalpolish 100ml

P21S "Metall-/ Alu-Polish" haalt het oxide weg en laat het materiaal staan

Wat is de P21S "Metall-/ Alu-Polish"? Een witte, pasteuze metaalpolish van Dr. Wack die de doffe oxidelaag van aluminium, chroom, rvs, zilver, messing en koper mechanisch afhaalt en een beschermfilm achterlaat. Niet voor geanodiseerde oppervlakken en niet voor verchroomd kunststof.

P21S "Metall-/ Alu-Polish" is een metaalpolish van Dr. Wack die blanke oppervlakken weer vrijlegt in plaats van ze te coaten. Aluminium, chroom en rvs reageren in de buitenlucht met zuurstof en trekken een flinterdun oxidelaagje aan dat het licht verstrooit in plaats van spiegelt. Dat ken je van het zilveren bestek in de la: het wordt niet vies, het loopt aan. Voor jou betekent dat: dat matte grijs krijg je met geen enkele reiniger weg, dat moet er mechanisch af.

Een pH-waarde vermeldt het datablad bij dit product helemaal niet, daar staat simpelweg “vervalt”. De pasta is niet waterig, er zit dus geen zuur en geen loog in dat aan het metaal zou kunnen werken. Het afdragen is pure abrasie, gestuurd via druk en banen. Praktisch: te lang laten liggen schaadt het metaal niet, het maakt het afnemen alleen lastiger. Wat jij doseert, is de druk.

Gemengd wordt de pasta in Baar-Ebenhausen, en haar dichtheid van 1,22 gram per kubieke centimeter bij 20 °C verraadt wat er in de tube zit. Hoewel bijna de helft van de receptuur vluchtig is, weegt ze duidelijk meer dan water. Dat gewicht komt van de vaste polijstkorrels, en 100 ml inhoud legt daarom 122 gram op de weegschaal.

Daar komt de consistentie bij. Het datablad geeft een stroperigheid tussen 2.000 en 6.000 millipascalseconden op, zo ongeveer de buurt van dikke honing. Op de dag zelf merk je dat doordat de pasta op een verticale uitlaatpijp blijft liggen in plaats van al weg te lopen voordat je hem hebt ingepolijst.

• Zes materialen uit één tube van 100 milliliter. Aluminium, chroom, rvs, zilver, messing en koper staan allemaal op de vrijgave, gelakt of ongelakt. Voor de chroomlijst, de rvs-uitlaatpijp en het messing beslag op de oldtimer heb je geen drie producten nodig, maar één tube en drie schone plukken polijstwatten.
• 129 van de 155 punten in de chroompolishtest. AUTO BILD liet op 4 mei 2026 negen chroompolishes tegen elkaar lopen; de Metall-/ Alu-Polish won met het oordeel “zeer aanbevelenswaardig”. 100 van die 155 punten hingen alleen al aan slijpbeeld en oppervlakteglans, dus aan de vraag hoe schoon dat afdragen eruitziet als je klaar bent.
• De aandroogfase is verdampen, geen wachten. Zo'n 48 procent van de receptuur is vluchtig. In die korte pauze tussen inpolijsten en afnemen gaat dat dragerdeel de lucht in en laat het de beschermfilm op het vrijgelegde metaal achter. Dat merk je zo: op een warme dag is de film sneller mat en klaar om af te nemen dan in de koele schuur.

Wat we in de praktijk zien: de duurste fout zien we geregeld nog voordat de tube opengaat — geanodiseerd en blank gelakt aluminium ziet eruit als kaal metaal, maar draagt een beschermlaag die deze polish gewoon mee afhaalt. Doe daarom de wittedoektest: een erwtgrote hoeveelheid op een witte katoenen doek, op een verdekte plek twintig seconden wrijven. Wordt de vlek grijs tot zwart, dan heb je kaal metaal voor je, want dat afgeefsel is de oxidelaag. Blijft de doek wit, dan ligt er anodisatie of blanke lak overheen, en daar houdt de polish op.

Je polijst de hele lijst, nooit alleen de doffe plek.

De pasta gaat op polijstwatten en niet rechtstreeks op het metaal, wordt met druk ingepolijst, droogt even aan en gaat er daarna met een schone microvezeldoek af.

Eerst wassen, dan drogen, dan polijsten. Op een vuil vlak maal je losse grit mee onder de polijstwatten, en de fijne krasjes die daarvan komen zie je op gepolijst metaal duidelijker dan op lak. Een vlak dat spiegelt, laat elke fout dubbel zien.

De reden voor die polijstwatten is de dosering. Breng je de pasta rechtstreeks op het vlak aan, dan zit ze puntsgewijs te dik en verdeelt ze zich met de eerste haal ongelijk. Op de watten verdeelt diezelfde hoeveelheid zich over het hele draagvlak, en komt de druk van je hand gelijkmatig op het metaal aan. Precies dat zit bij AUTO BILD achter het deelcijfer voor de verdeelbaarheid.

De tweede regel staat klein op de tube en wordt steevast over het hoofd gezien: voor een gelijkmatig resultaat pak je altijd het hele vlak aan. Doe je alleen die doffe plek op de uitlaatpijp, dan heb je daarna twee toestanden naast elkaar en een zichtbare rand ertussen. Een chroomlijst doe je van rand tot rand, een uitlaatpijp rondom, een wiel in zijn geheel.

Op gelakte vlakken, bijvoorbeeld gelakte lichtmetalen velgen, schrijft de fabrikant nadrukkelijk minimale krachtinzet voor. Daar ligt geen oxide maar lak, en die verdraagt de druk niet die kaal metaal nodig heeft. Doe je meerdere metaaldelen in één ruk, dan vind je onder de Metaalpolish van Dr. Wack ook de variant voor de motor, die op dezelfde werkwijze is gebouwd.

Bruine stipjes op rvs-uitlaatpijpen zijn meestal vliegroest, dus vreemde ijzerdeeltjes die zich hebben vastgezet. Die neemt de polish mechanisch mee. Een chemische decon-stap weekt ze weliswaar zachter los, maar brengt de glans niet terug die het vlak daarna nodig heeft.

Geanodiseerd alu polijst je niet, dat haal je weg.

Anodisatie is geen lak en geen verf, maar een in bad opgewekte oxidelaag op het aluminium — dus precies het materiaal dat deze polish moet afdragen.

Haar kracht speelt de pasta uit waar kaal metaal in de buitenlucht staat: rvs-uitlaatpijpen, chroomlijsten op de youngtimer, ongelakte gesmede wielen, motoronderdelen, messing en koperen beslag. Daar ligt een echte oxidelaag, en de donkere streep die je daarna op de doek ziet, is het bewijs dat ze eraf is.

Twee grenzen trekt de fabrikant hard. Geanodiseerd aluminium blijft taboe, want die anodisatielaag is zelf de bescherming en de abrasie neemt haar gewoon mee. Wat daaronder tevoorschijn komt, is onbeschermd ruw materiaal. En op verchroomde kunststofdelen heeft de pasta niets te zoeken: die chroomlaag zit daar als flinterdunne metaalfilm op het kunststof en is doorgepolijst voor je het doorhebt.

Wat de pasta ook niet doet: diepe groeven, putcorrosie en corrosie die al in het materiaal heeft gevreten. Ze werkt aan het oppervlak, niet in de diepte. Wil je een chroomlijst of uitlaatpijp met de hand op hoogglans brengen, dan is dit het juiste gereedschap. Moet een groot dof aluminiumvlak eerst met de machine worden voorbewerkt, dan pak je de metaalpolish met Medium-Cut en kom je met deze pasta terug voor de finish.

Glans is een toestand op tijd, geen eindresultaat.

Kaal metaal reageert vanaf het eerste moment weer met de zuurstof in de lucht, en daarom is metaalpolish een ritme en geen eenmalige afspraak.

Precies daartegen werkt de beschermfilm die de pasta achterlaat. Hij vertraagt het aanlopen, stoppen doet hij het niet. Hoe lang hij meegaat, geeft Dr. Wack voor dit product bewust niet op, en dat is te volgen: een uitlaatpijp in de winter staat er heel anders bij dan een sierlijst in de schuur. Bij wielen leg je er bovendien een velgenverzegeling uit dezelfde lijn overheen en rek je het interval merkbaar op.

Zinvol is de tube voor iedereen die met ongelakt metaal op de auto leeft: youngtimer- en oldtimerrijders met chroom, motorrijders met gepolijste aanbouwdelen, detailers die rvs-uitlaatpijpen als laatste handeling voor de oplevering doen. Niet zinvol is ze voor wie een definitieve oplossing zoekt. Wie nooit meer wil polijsten, laat het vlak blank lakken en verzorgt daarna de lak, niet het metaal.

Economisch is de tube van 100 milliliter daarom geen kleine verpakking, maar een passende. Per beurt gaat er een erwtgrote portie op de watten, en wie in het ritme blijft, heeft er minder van nodig dan iemand die één keer per jaar tegen de volle oxidelaag aan werkt. Bewaren doe je vorstvrij, goed gesloten en gescheiden van levensmiddelen.

De truc die geen enkele tube opdrukt: pak de polish niet pas als het vlak dof is, maar zolang het nog glimt. Op vers aangelopen metaal is één lichte beurt genoeg en blijft er nauwelijks iets op de doek hangen. Op twee jaar gegroeid oxide kost dezelfde glans je echt materiaal, en wat eenmaal aan de doek plakt, komt niet terug. Aluminium groeit niet aan.

Gebruik van de P21S "Metall-/ Alu-Polish"

Van de polijstwatten op het metaal, niet andersom

Het vlak moet voor de eerste haal schoon en droog zijn. Losse grit onder de polijstwatten trekt groeven, en die vallen op spiegelend metaal sterker op dan op lak. Dus eerst wassen, afdrogen, laten afkoelen en dan de tube schudden.

Een erwtgrote portie op een pluk polijstwatten doen, niet rechtstreeks op het onderdeel. Met druk inpolijsten, in rechte banen langs de rand van het onderdeel. Bij geanodiseerd of blank gelakt aluminium polijst je helemaal niet, daar haal je anders de beschermlaag weg. Gelakte vlakken zoals gelakte lichtmetalen velgen krijgen nadrukkelijk alleen minimale krachtinzet.

Daarna even laten aandrogen. De film wordt mat zodra het vluchtige deel verdampt is, en precies dan neem je hem af met een schone, droge microvezeldoek. Voor het afnemen gebruik je het liefst een doek die daar alleen voor is, bijvoorbeeld de premium microvezeldoek uit de A1-lijn.

Het donkere afgeefsel op de doek is de afgedragen oxidelaag, geen vuil. Het laat je zien of je überhaupt aan kaal metaal werkt. Is één beurt niet genoeg, dan herhaal je hem met verse watten. Belangrijk blijft: altijd het hele vlak aanpakken, anders zie je achteraf de grens tussen bewerkt en onbewerkt.

Let op: niet op geanodiseerde oppervlakken en niet op verchroomde kunststofdelen gebruiken — die dragen allebei een dunne bescherm- of metaallaag die bij het polijsten meegaat. Diepe groeven, putcorrosie en ingevreten corrosie haalt de pasta er niet uit, ze werkt aan het oppervlak. Twijfel je over de staat van het oppervlak, doe dan de wittedoektest op een verdekte plek: donker afgeefsel betekent kaal metaal, een doek die wit blijft betekent anodisatie of blanke lak. De tube bewaar je goed gesloten, vorstvrij en gescheiden van levensmiddelen.